Dvorac je podignut 1943. godine za smeštaj visokih predstavnika nemačkih okupacionih snaga na Balkanu, tačnije generala Nojhauzena i njegove porodice, mada je, prema nekim glasinama, građen za Hermana Geringa.
Dvorac je anahron u odnosu na arhitektonski stil svog vremena, iako je u suštini građen kao klasicistički dvorac koji objedinjuje sva obeležja tog stila, poput luksuznih materijala (ružičasti mermer) i prvoklasne hrastove stolarije. Na imanju se nalazi nekoliko pomoćnih zgrada, a ceo kompleks je ograđen. Dvorac je zaštićen kao kulturno dobro.