Njegov barokni enterijer izuzetno je lep i funkcionalan, sa dobrom akustikom, iako je to u suštini zdanje kamernog tipa. Današnji izgled duguje temeljnoj rekonstrukciji i adaptaciji iz 1985. godine. Zahvaljujući sačuvanom originalnom projektu i planovima, enterijer je autentično obnovljen. Oko sto godina nije bilo stalne pozorišne trupe (dolazile su samo gostujuće družine — mađarske, nemačke ili srpske), dok od 1946. godine pozorište ima sopstveni ansambl na tri scene: dramskoj, kamernoj i sceni profesionalnog lutkarskog pozorišta, osnovanog 1956. godine.